Kankâh

Allereerst iedereen enorm bedankt voor de vele lieve berichtjes en kadootjes die ik digitaal en analoog van jullie heb mogen ontvangen.

Bedankt studenten voor jullie lieve support. Sommige berichten zijn een boost voor mijn ego, andere zijn gewoon heel mooi. Het raakt me diep dat ik jullie heb mogen inspireren, heb kunnen helpen met het kiezen van een beroeps-richting. De contactwisselingen zijn persoonlijk en dichterbij. Fijn en mooi. Bedankt collega’s voor de mooie berichtjes op de (verzamel) kaart, bedankt Jean voor de DVD van een van mijn favoriete regisseurs. Bedankt MU voor de cassette met Lou Ottens en de toepasselijke speld ‘Die with me’ van Dries Depoorter.

Bedankt iedereen die me een warm hart toedraagt en berichtjes stuurt of aan me denkt.

MU – Post

Het is mooi en raar eigenlijk. Wanneer je pardoes onder een auto loopt dan is deze tijd er niet. Dan spreken mensen vaak op een begrafenis hoe goed iemand eigenlijk was. Van de doden niets dan goeds. Ik ben in de ‘gelukkige’ omstandigheid dat dit auto-ongeluk een aangekondigd moment is, niet duidelijk wanneer maar er is een tussen-tijd, waardoor er ruimte is om afscheid te nemen, te praten over de situatie, en vooral te mogen ontvangen. Gek, maar ik kan er echt blij van worden.

Week 1 van het studiejaar begint met een aantal belafspraken die ik maakte toen er nog geen vuiltje aan de lucht was. Nu bel ik deze mensen met een heel ander verhaal. De meeste afspraken gaan over blok 3, het blok dat ik coördineer. Hoewel dit pas eind januari start ben ik er graag op tijd bij.

De week staat ook in het teken van de introweek van onze eerstejaars, ik ben onder andere ingeroosterd bij de Design Challenge op woensdag. Maar als blijkt dat die woensdag dag 10 na de eerste chemo is en volgens onze wijkverpleegster Ilona een van de meest kwetsbare dagen te zijn m.b.t. weerstand, moet ik deze dag laten schieten. In de avond eten de studenten gezamenlijk verse oven pizza’s. Camiela appt: “Hè Robert heb je zin in een pizza, dan gaan we er een voor je laten bezorgen? Vegan .. Dan eet je toch nog een beetje mee….” Ik denk dat het een grapje is en schrijf voor de grap dat ik de pizzatracker aan zal zetten. Niet veel later staat Domino’s aan de deur. Ik zeg tegen de bezorger dat hij verkeerd zit want er is niets besteld. Dan blijkt dat Ruud en Susanne echt twee vegan pizza’s voor ons hebben besteld. Mijn collega’s waren dus bloedserieus; keilief en lekkerrr …. Super bedankt!

(Vegan) Pizza’s!!

De chemo is heftig en het gaat op en af, erg wisselvallig. Ik heb veel pijn op dit moment, mijn rug en longen proberen mij het leven zuur te maken. Mijn haar doet hier vrolijk aan mee, het laat los en dit terwijl ik er stiekem best trots op ben omdat ik er nog zoveel van heb. Als ik wakker word liggen er haren op mijn kussen, als ik me douche liggen ze op het roostertje. Hier word ik niet vrolijk van. Vorig jaar zou ik blij zijn geweest met het afvallen wat ik nu doe. Nu? Laten we zeggen dat eten op een heel andere manier centraal is komen te staan. Ik eet me suf om het afvallen te stoppen.

Het praten is lastig vanwege mijn longcapaciteit, ik ben snel buiten adem zoals ik laatst ook merkte toen ik een week later weer even voor de klas stond. Na het fotomoment met de collega’s kon ik bij de eerste les van Simone zijn bij CMD / AI&I. Zij neemt de lessen Visualisation & Product design van de European (Design) Project Semester (E(D)PS, die van mijn hand komen, over. Na een aantal zinnen is bij mij de pijp leeg door mijn lage longcapaciteit.  Het was fijn om erbij te kunnen zijn, iets te hebben kunnen doen en te zien dat het in goede handen is. Lichamelijk kost het energie, maar geestelijk krijg ik er veel positieve energie voor terug.

Bridget Riley – Descending (Fotomuseum Den Haag)

Om mijn pijnklachten beter aan te pakken heb ik een afspraak bij de Anesthesie, ofwel de pijnpolie (leuk woord voor zoiets vervelends) bij het JBZ. Ik krijg medicinale wietolie voorgeschreven. Dacht eerst dat dit een soort opgeschoonde wietolie zou zijn, maar nee ook alle leuke stofjes zitten erin zoals de THC. Omdat de huidige politiek geen uitzonderingen wil maken is het middel uit de zorgverzekering gegaan en is het aan de prijs. Ook de plek waar je het op moet halen ziet eruit alsof het eigenlijk niet mag. De apotheek, in Rosmalen, is een groothandel voor medicijnen, zit op een industrieterrein, een rare plek en een vreemd pand. Ze maken de olie zelf en het is fijn dat van de drie adressen in Nederland er een heel dichtbij is. Vooralsnog werkt het wel, maar krijg ik er ook hoofdpijn van.

Een week later krijg ik pillen voor zenuwpijn, waardoor ik nu, met de Oxicodon (Morfine) erbij, drie soorten verdovende middelen slik en me soms als een Neil uit de Young Ones ga gedragen.

The Young Ones – Neil stoned

We proberen net als Neil positief te blijven en leuke dingen te doen en afgelopen donderdag besluiten we rond 19:00 om een weekendje weg te gaan, een soort mini honeymoon. We boeken een viersterrenhotel midden in het centrum van Den Haag. De stad kennen we een beetje door de verschillende Parkpop bezoeken. We houden beiden van veel input en bezoeken het Gemeentemuseum, het Fotomuseum en ik word blij verrast wanneer we erachter komen dat bij het GEM een expo is over geluidsgolven, i.s.m. Sonologie. Ik word gelukkig van de werken van Dick Raaijmakers, Barbara Ellison, Matthias König, Yota Morimoto en Bram Vreven.

Matthias König – Das ist die Tradition. Du fullst das glas und trinkst es leer (GEM Den Haag)

Dick Raaijmakers is een held die ‘vroegâh’ expo’s en performances had bij V2 in ’s-Hertogenbosch. Ik heb mezelf eindelijk op het mega boek Monografie getrakteerd. Gelukkig hadden we een extra koffer bij. Marian was er ook erg blij mee, het boek zat in haar koffer.

Tom Dissevelt and Kid Baltan (alias Dick Raaijmakers) – Song of the second moon (1957)

Op zondag pakken we de toeristentram naar Scheveningen. Heerlijk om de toerist uit te hangen die, met het uitgedeelde gratis hoofdtelefoontje, naar de Haagse ondertiteling van de reis door Den Haag aan het luisteren is. Na een bezoek aan de pier, een rit in het reuzenrad waarbij de bungeejumpers (die we dan goed kunnen zien) wat lachwekkend aandoen vanuit mijn positie gezien, gaan we naar het strand. Ik besluit in zee te gaan zwemmen omdat dit mogelijk een van de laatste kansen is om dit te doen. Mijn lijf vond het een van mijn mindere ideeën want die is daarna niet meer opgehouden met me dat te laten weten. En het was ook wel koud, de zon was weg toen ik uitgezwommen was en geen handdoek bij me had. Toch heb ik ervan genoten.

En over zwemmen gesproken, Master Kunsteducatie maat Gerald haalt € 784,76 op voor Swim to fight cancer op zondag 9 september. Succes Gerald ❤️

 

Spinvis – ik wil alleen maar zwemmen  

Het was fijn om er even uit te zijn, andere omgeving, luxehotel, uit eten, relaxen. We proberen positief te blijven en leuke dingen te doen, maar het is soms ook confronterend. Het confronterende zit soms in kleine dingen waardoor ik weer land in de ‘Well of misery’. Nachtbraken zit er even niet in en we hebben de hotelkamer vaker gezien dan dat we dat normaal doen.

Nick Cave & The Bad Seeds – Well of Misery

Thuisgekomen hebben we een gesprek met de huisarts over de rol van hem, mij en Marian wanneer ik het loodje leg of dreig te gaan leggen. Maar dat proberen we zolang mogelijk weg te houden want vandaag heb ik de check gehad voor de volgende chemo volgende week. Ik mag door! Over drie weken volgt de CT scan, dan weten we of de chemo aanslaat of niet en in hoeverre het iets doet.

De chemo is een vermoeiende exercitie, spannend die Kankah….

Steven de Kok –  Duizend woorden zeggen meer dan deze fotos 

Uitgelichte afbeelding: Haagse Harry – Kankâh

10 gedachten over “Kankâh”

  1. Jemig, je bent zo nuchter zoals je over je Kankăh schrijft. Daar kan ik alleen maar bewondering voor hebben en er dankbaar voor zijn dat je ons mee laat leven in de wereld die Kankăh heet. Je zult ook wel je mindere momenten hebben en even flink van je af willen ‘zeuren’, gewoon doen!
    Als Marjan en jij een keertje naar ons willen komen haalt Gerry jullie met liefde op hoor! Ik kan niet veel doen met m’n pootje maar jullie kunnen misschien lekker Apeldoorn verkennen en ’s avonds kunnen we dan lekkăh uit eten gaan bij een restaurant waar ze vega serveren. (moeten we ff Googelen).
    Liefs,
    Hanny

    1. Hi Hanny, we houden ons zeker aanbevolen om binnenkort weer eens naar jullie te komen. Op dit moment gaat het even niet zo lekkăh maar ik hoop dat dit weer snel veranderd. Liefs, Robert en Marian.

  2. Hoi Robert en Marjan wat fijn dat jullie er zaterdagavond er toch even bij konden zijn wij vonden het super. Ik lees nu je blog regelmatig heel veel sterkte met alles. Groetjes Dick Janine

    1. Hi Dick en Janine, we vonden het ook fijn om er even bij te zijn. We boffen maar met zo’n fijne en betrokken buurt. Bedankt aan de hele BBQ-groep voor de mooie orchidee! Groetjes, Robert.

  3. Jee Robert, wat een wending je je leven. Gisteren heeft Michel van Dartel alle werkgroepleden kort geüpdated. Ik hoop dat je kans ziet er weer eens bij te zijn. Toffe blog! En heel fijn dat je me blij maakt met een stukje Kid Baltan! 🙂
    Ik wens je ontzettend veel sterkte.
    Groeten, Michel.

    1. Hi Michel, dank je wel en zeg dat wel. Een tijdje terug was er nog geen vuiltje aan de lucht, maar nu is de vervuiling overal.
      Fijn dat je mijn blog leest, ik hoop binnenkort weer eens aan te kunnen sluiten bij de kenniskring en je dan te zien.
      Groetjes, Robert.
      Ps: Ik heb laatst eindelijk de Kid Monografie gekocht van V2, jammer dat ik dat niet eerder deed!

  4. Hallo Robert en Marian. Jammer dat jij en Marian zo n rottijd door moeten maken omdat het resultaat zo ongewis is. Wij hopen dat het wat beter voor je word . Probeer ondanks alles wat positief te leven. Ik wens je sterkte en groet Marian van ons en wens haar ook sterkte.

    1. Hoi Piet, dank je wel. Als het goed is krijg ik binnenkort een CT-scan die duidelijk moet maken of de chemo aanslaat. Dat is best wel spannend. We proberen positief te blijven en maken het het beste van. Groetjes, Marian en Robert.

  5. Hallo Robert,

    Wat fijn om via dit blog een inzicht te krijgen over wat er zowel speelt. Duim omhoog voor de video van ‘The Young Ones’, Neil is een van mijn favo personages. Ik wens je veel sterkte toe en misschien tot snel. Groetjes Vera

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *